آخرين مطالب

پستچی های خسته، نامه های سرگردان؛

صندوق های زردرنگی که به خاطره ها می پیوندد مقالات

صندوق های زردرنگی که به خاطره ها می پیوندد

  بزرگنمايي:

مازندران آنلاین - هنوز خیلی از آن سال ها نمی گذرد که با صدای زنگ و شنیدن صدای پستچی به سمت درب می‌رفتیم تا نامه ای از یک دوست، فامیل و یا عزیزی را دریافت کنیم.
  در سال های نه چندان دور نوشتن نامه برای جویا شدن از احوال یکدیگر از مرسوم‌ترین شیوه های ارتباط میان افراد بود، نداشتن یا کمبود سیستم های ارتباطی همانند تلفن موجب شده بود نوشتن نامه به صورت عادی در میان مردم برای پرسیدن احوال و رساندن خبری در برقراری ارتباط با دیگران مرسوم شده باشد.
با یادآوری نوع ارتباط های قدیمی و نگه داشتن نامه ها پس از سال ها به عمق ارتباط عاطفی در گذشته و حال پی برده می‌شود.
بیان عشق و علاقه، غم ها و شادی ها از طریق نامه بیشتر از زبان گفتاری طرفدار داشت اما امروزه پیشرفت علم و تکنولوژی همه چیز را آسان و هیجان و عاطفه را کمرنگ تر کرده است.
آن روزها را خیلی ها به خاطر دارند، همان ایام خوب نزدیک بودن دل ها، بوی کاغذ و نوشتن سطر ها، خرید تمبر و انداختن نامه ای در صندوق زردرنگ پستی که نسل امروز آن را نمی شناسد،آن دوران سخت اما خوش و ماندگار.
پستچی شهر ما
مجید محمودی متولد 1362 از شهروندان محمودآبادی و یکی از نامه‌رسان های این شهر است که در اداره پست محمودآباد چند سالی است فعالیت می کند و نامه ها و بسته های پستی را به دست صاحبانش می رساند.
وی  اظهار کرد: در گذشته نامه های فراوانی از صندوق پستی شهر جمع آوری و برای تحویل به درب خانه های مردم برده می‌شد اما امروزه ارسال نامه خیلی کمرنگ شده است.
وی افزود: از سال 83 در اداره پست محمودآباد مشغول به کار شدم و در حال حاضر در خیابان های معلم و امام بسته های پستی را توزیع می کنم، 4 پستچی در سطح شهر هستیم که کار روزانه دریافت نامه ها، بسته های پستی و ارسال آن به مشتری را انجام می‌دهیم.
مجیدی ادامه داد: هنوز هم مانند گذشته نامه در صندوق های پستی اما به تعداد کم وجود دارد و بیشتر خرید های اینترنتی، کارت ماشین، اشیاء گم شده و سیم کارت های ایرانسل جای نامه ها را گرفته است.
این پستچی پیشرفت تکنولوژی و فراگیری امکانات مختلف در فضای مجازی که وارد زندگی مردم شده است را عامل کارایی کمتر ارسال نامه دانست و گفت: رساندن نامه های اداری، رسمی مختلف یا کارت های مالکیت خودروها عمده ای از فعالیت های پستچی ها را در حال حاضر شامل می شود.
وی با اشاره به خاطره هایی از دوران کاری خود، اظهار کرد: نامه ها و بسته های پستی را با موتور سیکلت شخصی‌ام جا به جا می کنم، یکی از خاطراتی که در این شغل دارم مربوط به دزدی موتورسیکلت می‌شود، زمانی که نامه‌ها را توزیع کردم و برگشتم اثری از آن نبود.
مجیدی افزود: روزی دیگر هنگام توزیع قبض ها تمام آن به جوی آب ریخته شد و مجبور شدم روی بخاری خشک کنم و دوباره برای توزیع بروم.
ابراهیم ناطقی یکی از شهروندان محمودآبادی است که متولد 1335 بوده و به واسطه شغل خبرنگاری نامه های بسیاری را به صندوق پستی زرد رنگ شهرش انداخته است، مردی که کوله باری از خاطرات دیروز را برای‌مان زنده کرد.
موبایل، تلفن و اینترنت نامه نگاری را از بین برد
وی با 40 سال سابقه فعالیت در این حرفه را دارد و  از ارسال خبرهای خود به صورت نامه می گوید: از سال 1352 مشغول کار شدم، در آن زمان مانند امروز امکاناتی همچون اینترنت و تلگرام برای ارسال خبر ها نبود، حتی تلفن هم در شهر کوچک‌مان در دسترس برای ارتباط نداشتیم.
این خبرنگار محمودآبادی خاطرنشان کرد: تمامی خبرها پس از نوشته شدن به اداره پست برده می‌شد و به صورت نامه با تمبر پست می کردم، پس از آن دفتر روزنامه در تهران بعد از دریافت متن خبر، روزنامه را از طریق پست برایم ارسال می کرد.
شهروند محمودآبادی ادامه داد: آن روزها همه چیز حال و هوای دیگری داشت، آمدن موبایل، تلفن و اینترنت، نامه نگاری را از بین برد، روزهای چشم انتظاری مردم برای رسیدن یک نامه به سر رسید.
این خبرنگار امروز اگرچه برای ارسال خبرها نیاز به نوشتن روی کاغذ و ارسال آن با پست ندارد اما هنوز لذت نوشتن را دوست داشتنی تر می داند و امیدوار است همچنان صندوق های پستی شهرش حامل دریافت نامه ها باشد.
15 صندوق پستی فعال در سطح شهرستان محمودآباد
اسماعیل قربانی رئیس اداره پست محمودآباد  اظهار کرد: در سال های گذشته 26 صندوق پستی فعال در سطح شهر محمودآباد وجود داشت که این میزان امروز به 15 صندوق پستی رسیده است.
وی افزود: صندوق های فعال محمودآباد هر روز با دو پستچی در تمام نقاط شهر بازدید شده و سالی دوبار بحث تخلیه و رنگ آمیزی صندوق ها نیز در دستور کار قرار دارد.
رئیس اداره پست محمودآباد با بیان اینکه هنوز نامه های عادی وجود دارد که درون صندوق های پستی می گذارند، گفت: روزانه نامه های تمبر خورده داخل صندوق پستی وجود دارد هر چند تعداد آن ها کم شده اما بر اساس روال گذشته فعال است.
این مسئول ادامه داد: فضای اتوماسیون و الکترونیکی پیشرفت کرده، همه به سمت ارسال نامه های مجازی رفته اند و نیاز به ارسال فیزکی نامه ها به صورت قبل نیست، ترافیک نامه های دستی کمتر و بحث جابه جایی کالا در سازمان پست بیشتر شده است.
قربانی با بیان اینکه پست مازندران بحث امانت کشاورزی و تجاری را مطرح کرده است، خاطرنشان کرد: برای کشاورزان نرخ مخففه در نظر گرفته و امروزه برنج با نرخ 400 تومان در حال توزیع در سطح کشور است که کمکی به عرضه محصولات کشاورزی می‌شود.
رئیس اداره پست محمودآباد تصریح کرد: امانت تجاری در پست بحث دریافت و ارسال بسته های خاص محصولات است که از این طریق برای مشتریان ارسال می شود.
  با توجه به پیشرفت تکنولوژی و ورود تلگرام و سایر امکانات اینترنتی در زندگی روزمره مردم ارسال نامه های شخصی کاهش پیدا کرده است.
شاید نسل جدید با صندوق پستی قدیمی آشنا نباشند، اما عده ای دیگر به خاطر دارند که در سال های گذشته صندوق های زرد رنگ پست در نقاط مختلف شهر نصب بوده و هر روز تعدادی از نامه های مردم به داخل آن انداخته می شد.
حال امروزه با کمک وسایل ارتباطی مدرن حتی با ارسال یک پیامک در جای جای جهان از حال یکدیگر باخبرمی شویم، نمی دانیم آیا در سال های آینده ردپایی از این صندوق های قدیمی پست در خاطره ها می ماند.
 




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

حضور بیش از 70 هزار گردشگر خارجی در مازندران و نیاز به هتلداری مدرن

حال وروز ناخوش مرواربافی در مازندران

مناطق دو هزار و سه هزار تنکابن ، برگی از بوم هزار رنگ مازندران

کلیشه‌ای به نام حمایت از پوشاک داخلی!

دو نامزد احتمالی انتخابات مجلس در نوبت هیئت نظارت بر مطبوعات

ماه رمضان، فرصتی برای جذب گردشگران مسلمان

سفالینه های «کلاگرمحله» بازار ندارد/ آخرین بازمانده های سفالگری

روزگار سپری شده همزیستی با پرندگان در مازندرن

پزشک خانواده،طرحی که کمیتش هنوز لنگ می زند!

پوشش بیمه ای و تامین دارو چالش بیماران خاص در مازندران

توهمی به نام اوقات فراغت برای محصلان

یک روز پرمشقت همراه با گردانندگان چرخ اقتصاد کشور در مازندران

فتح بازار اوراسیا با محصولات تولیدی مازندران

بخش کشاورزی متهم ردیف اول بحران آب

تب داغ فوتبال در مازندران با تدارک جشن صعود به لیگ برتر

طلای کثیف در بابل روی خط قرمز بحران

روزنامه بشیر : روزه سکوت مسئولان استان چرا؟

کاهش سطح آب 90 چشمه گلناب دره سوادکوه

وعده هایی که در خزر غرق شد/ دریا بخیل شده است

سد هراز ؛ حکایت 30 ساله چشم بستن بر واقعیت خشکسالی

کشتارگاه های سنتی، معضل زیست محیطی غرب مازندران

قاچاق سدی بلند در برابر حمایت از کالای ایرانی

سایه کم رنگ بیمه بر زراعت برنج در مازندران

مدارس مازندران مشق گردشگری می کنند/ هتل هایی که ستاره ندارند

مُتل های همساز با جنگل/ «طبیعت» پاشنه آشیل گردشگری

کارخانه حریربافی چالوس 3 ماه بعد از ثبت ملی تخریب شد

چشمه سورت ، ایستادن بر رنگین کمان پله ای دماوند

طعم دار کردن سفر به مازندران با غذاهای سالم و سنتی

سنت های پیش عید در مازندران/ هرروزتان نوروز می شود

نبض تند خرید عید نوروز در بازار دستفروشان مازندران

عرق بهار نارنج تقویت کننده مزاج، مغز و قلب است

سرزمین سحرانگیز تنکابن،رویایی دست یافتنی در بهشت کوچک

روزنامه بشیر : به رئیس جمهور بگویید به مازندران بیاید

درنای «امید» به عشق « آرزو» رفت/ 100 روز در تالاب ازباران

بوی عید در شالیزارهای مازندران

مهار غول بیکاری در مازندران با اجرای هشت هزار طرح اشتغالزا

شرکت های تعاونی روستائی در مازندران ، یار شاطر یا بار خاطر ؟

رواج « تالاب خواری» در مازندران/ تالاب «کیسی» از بین رفت

کابوس خطرناک خزر/ از اصرار دولت تا مخالفت مازندرانی ها

دیوارهای سربی و زندگی خاکستری در « دباغ چال»

رازهای پنهان حادثه سانچی در دستان جعبه سیاه

صندوق های زردرنگی که به خاطره ها می پیوندد

بازآفرینی اراضی شیبدار؛ فرصتی که تهدید تلقی می شود

ورود هزاران پرنده نایاب به مازندران/ گردشگری قوها در زمستان

پای پیاده تا اولین مدال طلای المپیک ایران

روستایی معلق بین سنگ و کاغذ/ خانه به دوشی «منجیری ها»

اسلامی تیتر روزنامه نمی خرد

معابر زیبای شهرم آرزوست

قصه آیین ها و نواها در «مازرونی شو»/ از شونیشت تا بازی های محلی

2هزار ناظر بخش کشاورزی در بلاتکلیفی مصوبه مجلس