آخرين مطالب

پستچی های خسته، نامه های سرگردان؛

صندوق های زردرنگی که به خاطره ها می پیوندد مقالات

صندوق های زردرنگی که به خاطره ها می پیوندد

  بزرگنمايي:

مازندران آنلاین - هنوز خیلی از آن سال ها نمی گذرد که با صدای زنگ و شنیدن صدای پستچی به سمت درب می‌رفتیم تا نامه ای از یک دوست، فامیل و یا عزیزی را دریافت کنیم.
  در سال های نه چندان دور نوشتن نامه برای جویا شدن از احوال یکدیگر از مرسوم‌ترین شیوه های ارتباط میان افراد بود، نداشتن یا کمبود سیستم های ارتباطی همانند تلفن موجب شده بود نوشتن نامه به صورت عادی در میان مردم برای پرسیدن احوال و رساندن خبری در برقراری ارتباط با دیگران مرسوم شده باشد.
با یادآوری نوع ارتباط های قدیمی و نگه داشتن نامه ها پس از سال ها به عمق ارتباط عاطفی در گذشته و حال پی برده می‌شود.
بیان عشق و علاقه، غم ها و شادی ها از طریق نامه بیشتر از زبان گفتاری طرفدار داشت اما امروزه پیشرفت علم و تکنولوژی همه چیز را آسان و هیجان و عاطفه را کمرنگ تر کرده است.
آن روزها را خیلی ها به خاطر دارند، همان ایام خوب نزدیک بودن دل ها، بوی کاغذ و نوشتن سطر ها، خرید تمبر و انداختن نامه ای در صندوق زردرنگ پستی که نسل امروز آن را نمی شناسد،آن دوران سخت اما خوش و ماندگار.
پستچی شهر ما
مجید محمودی متولد 1362 از شهروندان محمودآبادی و یکی از نامه‌رسان های این شهر است که در اداره پست محمودآباد چند سالی است فعالیت می کند و نامه ها و بسته های پستی را به دست صاحبانش می رساند.
وی  اظهار کرد: در گذشته نامه های فراوانی از صندوق پستی شهر جمع آوری و برای تحویل به درب خانه های مردم برده می‌شد اما امروزه ارسال نامه خیلی کمرنگ شده است.
وی افزود: از سال 83 در اداره پست محمودآباد مشغول به کار شدم و در حال حاضر در خیابان های معلم و امام بسته های پستی را توزیع می کنم، 4 پستچی در سطح شهر هستیم که کار روزانه دریافت نامه ها، بسته های پستی و ارسال آن به مشتری را انجام می‌دهیم.
مجیدی ادامه داد: هنوز هم مانند گذشته نامه در صندوق های پستی اما به تعداد کم وجود دارد و بیشتر خرید های اینترنتی، کارت ماشین، اشیاء گم شده و سیم کارت های ایرانسل جای نامه ها را گرفته است.
این پستچی پیشرفت تکنولوژی و فراگیری امکانات مختلف در فضای مجازی که وارد زندگی مردم شده است را عامل کارایی کمتر ارسال نامه دانست و گفت: رساندن نامه های اداری، رسمی مختلف یا کارت های مالکیت خودروها عمده ای از فعالیت های پستچی ها را در حال حاضر شامل می شود.
وی با اشاره به خاطره هایی از دوران کاری خود، اظهار کرد: نامه ها و بسته های پستی را با موتور سیکلت شخصی‌ام جا به جا می کنم، یکی از خاطراتی که در این شغل دارم مربوط به دزدی موتورسیکلت می‌شود، زمانی که نامه‌ها را توزیع کردم و برگشتم اثری از آن نبود.
مجیدی افزود: روزی دیگر هنگام توزیع قبض ها تمام آن به جوی آب ریخته شد و مجبور شدم روی بخاری خشک کنم و دوباره برای توزیع بروم.
ابراهیم ناطقی یکی از شهروندان محمودآبادی است که متولد 1335 بوده و به واسطه شغل خبرنگاری نامه های بسیاری را به صندوق پستی زرد رنگ شهرش انداخته است، مردی که کوله باری از خاطرات دیروز را برای‌مان زنده کرد.
موبایل، تلفن و اینترنت نامه نگاری را از بین برد
وی با 40 سال سابقه فعالیت در این حرفه را دارد و  از ارسال خبرهای خود به صورت نامه می گوید: از سال 1352 مشغول کار شدم، در آن زمان مانند امروز امکاناتی همچون اینترنت و تلگرام برای ارسال خبر ها نبود، حتی تلفن هم در شهر کوچک‌مان در دسترس برای ارتباط نداشتیم.
این خبرنگار محمودآبادی خاطرنشان کرد: تمامی خبرها پس از نوشته شدن به اداره پست برده می‌شد و به صورت نامه با تمبر پست می کردم، پس از آن دفتر روزنامه در تهران بعد از دریافت متن خبر، روزنامه را از طریق پست برایم ارسال می کرد.
شهروند محمودآبادی ادامه داد: آن روزها همه چیز حال و هوای دیگری داشت، آمدن موبایل، تلفن و اینترنت، نامه نگاری را از بین برد، روزهای چشم انتظاری مردم برای رسیدن یک نامه به سر رسید.
این خبرنگار امروز اگرچه برای ارسال خبرها نیاز به نوشتن روی کاغذ و ارسال آن با پست ندارد اما هنوز لذت نوشتن را دوست داشتنی تر می داند و امیدوار است همچنان صندوق های پستی شهرش حامل دریافت نامه ها باشد.
15 صندوق پستی فعال در سطح شهرستان محمودآباد
اسماعیل قربانی رئیس اداره پست محمودآباد  اظهار کرد: در سال های گذشته 26 صندوق پستی فعال در سطح شهر محمودآباد وجود داشت که این میزان امروز به 15 صندوق پستی رسیده است.
وی افزود: صندوق های فعال محمودآباد هر روز با دو پستچی در تمام نقاط شهر بازدید شده و سالی دوبار بحث تخلیه و رنگ آمیزی صندوق ها نیز در دستور کار قرار دارد.
رئیس اداره پست محمودآباد با بیان اینکه هنوز نامه های عادی وجود دارد که درون صندوق های پستی می گذارند، گفت: روزانه نامه های تمبر خورده داخل صندوق پستی وجود دارد هر چند تعداد آن ها کم شده اما بر اساس روال گذشته فعال است.
این مسئول ادامه داد: فضای اتوماسیون و الکترونیکی پیشرفت کرده، همه به سمت ارسال نامه های مجازی رفته اند و نیاز به ارسال فیزکی نامه ها به صورت قبل نیست، ترافیک نامه های دستی کمتر و بحث جابه جایی کالا در سازمان پست بیشتر شده است.
قربانی با بیان اینکه پست مازندران بحث امانت کشاورزی و تجاری را مطرح کرده است، خاطرنشان کرد: برای کشاورزان نرخ مخففه در نظر گرفته و امروزه برنج با نرخ 400 تومان در حال توزیع در سطح کشور است که کمکی به عرضه محصولات کشاورزی می‌شود.
رئیس اداره پست محمودآباد تصریح کرد: امانت تجاری در پست بحث دریافت و ارسال بسته های خاص محصولات است که از این طریق برای مشتریان ارسال می شود.
  با توجه به پیشرفت تکنولوژی و ورود تلگرام و سایر امکانات اینترنتی در زندگی روزمره مردم ارسال نامه های شخصی کاهش پیدا کرده است.
شاید نسل جدید با صندوق پستی قدیمی آشنا نباشند، اما عده ای دیگر به خاطر دارند که در سال های گذشته صندوق های زرد رنگ پست در نقاط مختلف شهر نصب بوده و هر روز تعدادی از نامه های مردم به داخل آن انداخته می شد.
حال امروزه با کمک وسایل ارتباطی مدرن حتی با ارسال یک پیامک در جای جای جهان از حال یکدیگر باخبرمی شویم، نمی دانیم آیا در سال های آینده ردپایی از این صندوق های قدیمی پست در خاطره ها می ماند.
 




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

استفاده بیش از حد از دمنوش های گیاهی خطرناک است

گرانی و تجمل گرایی تهدیدهای دورهمی طولانی ترین شب سال

بودجه پژوهشی یک درصدی و کش و قوس های صد درصدی

شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید

کودکان و اهریمن "اعتیاد" والدین!

فرمالیته شدن دوره های کارآموزی دانشگاه ها

طرح استیضاح وزیر علوم به صلاح جامعه دانشگاهی کشور نیست

سرمایه‌هایی که "خاک" می‌شوند!

مهاجرآباد سیل‌زده چشم به راه وعده مسئولان/ اگر خون دل بود ما خورده‌ایم!

انتقال آب خزر به سمنان، تهاجمی بزرگ به حوزه آبریز مازندران!

خزر شوره زار می‌شود؟

تالابی منحصر به فرد با گونه های خاص در بابل/ نقض حریم تالاب ها، مرگ آنها را رقم می زند

این راه همراه نیست/ سه چهارم ادارات مازندران رمپ مناسب ندارند

تیغ بازار یابهای لوازم بهداشتی و آرایشی بر پوست و مو زنان

خانواده از منظر قرآن چه جایگاهی دارد؟

مجازات پولشویی چیست؟

زنان اسیر در چنگال "خشونت"/ آمارهای ارائه شده در مورد خشونت زنان واقعی نیست

کلاردشت باپروژه‌های بی سرانجام بهشت نمی‌شود/شهردار:مخالفان حسودند

قصه‌های گنبد کبود؛ تمرینی برای خوب زیستن کودکان

بهار پاییزی کتاب در مازندران/ حال کتاب خوش نیست

خانه های تاریخی "بلده" محکوم به نابودی!

بسیج سمبل وحدت ملی و دانشگاه انسان سازی است

روسای بازنشسته هیات های ورزشی مازندران گوش به زنگ فدراسیون

روستاهای بابلسر میزبان طرح امام شدند

ساخت فیلم ` خان طومان ` در مازندران کلید خورد

اجرای 22 هزار مترمکعب عملیات آبخیزداری در کلاردشت

فاصله نجومی مازندران تا تبدیل شدن به قطب گردشگری

حال پریشان یک رودخانه/ «تلار» زباله‌دانی شد

شخم زمستانه در مناطق بارانی ممنوع!

دیابت ؛ شاهراه ورود به مسیر مرگ خاموش

این من بودم که...

قصه ناتمام نساجی های قائمشهر

جنگل تراشی در مقابل چشمان مسئولان/ مناطق بکری که بلعیده می‌شوند

روزگار تلخ مرکز تجارت شمال در «بارفروش دِه»

صنعت مازندران "مادر" ندارد!

نخستین ساکنان مازندران چه کسانی هستند؟

مدیرعامل باشگاه نساجی مازندران : اعتراف به اشتباهات کردید ولی چه سود؟

چشم‌چرانی به اراضی مازندران؛ ممنوع!

نمره منفی برای کمیته های بحران

برای چهل سالگی انقلاب چه کرده اید؟

گردشگری با طعم فقر امکانات در منطقه نمونه ساحلی

روستا؛ منبع اساسی آغاز یک توسعه پایدار/ نگرش خود به روستا را تغییر دهیم

درباره حادثه پل سفید

سیل‌گیر!؟

دردمان از نشنیدن نیست؛ گوش شنوایی نیست

مادران انتظار؛ 35 سال چشم به راه علیرضا

گردشگری در مازندران؛ از "عمل" تا "عنوان‌زدگی"

ثبت 68 آیین معنوی مازندران/ از « گهره بندی» تا «مشال پلیته»

داغ بردل نشسته «خزر»/ سوگواره دریا پایان ندارد

ضریحی که ندیده ساخته شد/ عشق به امام حسین (ع) درقاب هنر