آخرين مطالب

قصه ناتمام نساجی های قائمشهر مقالات

قصه ناتمام نساجی های قائمشهر

  بزرگنمايي:

پیام مازند- حرف نوشت: به روزهایی می اندیشم که زندگی اشان جریان داشت. طعم کار و کارگری در قائمشهر و در زندگی قائمشهری ها شیرین بود. جان داشت زندگی هنوز برایشان چون کار بود. حالا ریشه های باقی مانده این جریان و این زندگی می خشکد.
در همه هیاهوهایی که برای نساجی های مازندران و قائمشهر برپا شد، پول و زمین و پست اما قوی تر بود. پاییز است، سرما سخت و جانسوز، زمستان زودتر سر زده است به خانه های دل مان. خاطراتم را مرور می کنم، نشسته ام پای پله های فرمانداری قائمشهر، در فاصله ای نه چندان آن طرف تر و این طرف تر کارگران نساجی ایستاده اند. این برگ از خاطرات روزهای خبرنگاری من است، روزهایی که کارگران خسته و ناامید تنها پناهشان ما بودیم و قلم مان. دو نفر بودیم که می رفتیم پای تحصن ها و اعتصاب های کارگران نساجی. شاید سالی دو تا سه بار می شد که پی ما می گشتند کارگران. " بیایید فردا تجمع داریم، توروخدا بیایید شما که بیایید با ما کاری ندارند، ما را نمی برند."
در سرمای زمستان و تابستان می نشستیم روی پله های ساختمان فرمانداری، تا غروب صبحانه و ناهار را در خیابان می خوردیم تا اینها تجمعشان نتیجه بدهد. خبرنگار که باشد شاید مدیری از رو برود و کار کارگری را راه بیاندازد. اما اینگونه نمی شد.
از ما می خواستند برویم اما نمی رفتیم، می ماندیم چون تنها کاری که از دستمان برای این کارگران بر می آمد همین بود. وگرنه چه اهمیت دارد افشاگری های رسانه ها...
چه تلخ که بخشی از خاطراتت با بدترین روزهای عده ای کارگر عجین شده باشد. چه داستان ها و چه ماجراها که نشنیده ایم. آنقدر مدرک و سند داده بودند به ما از تخلفات مدیران نساجی که نمی دانستم با آنها چه کنم. همه هم نمی نوشتند، انصافا همه نمی نوشتند، مصلحت اندیشی هم کم بد نیست!
می نوشتیم می گفتیم، چشم غره مسئولان را می دیدیم... اما پای ثابت تحصن هایشان بودیم و هم غم اخراجی هایشان، بدون حقوق ماندنشان... بدون تولید ماندنشان... با آن سواد کم خوب می دانستند که می شود تولید کرد اما نمی کنند.
همه حافظه ام را به کار می گیرم ... کارگر و نساجی و زمین و حقوق و کار و شغل و تولید چه واژه های دل انگیزی اند برای کاندیداهای انتخابات شورا و مجلس.موسسه غدیر، بانک ملی، نماینده مجلس، کامیون های خالی، سرمایه گذار ترک، شرکت سایپا، زمین های مرغوب، مدیران واسطه، مدیران بدون دغدغه...
این روزها پس از 10سال از آن روزها، حالا که فضای مجازی رونق خوبی دارد، می توان همه را هشتگ کرد... هر هشتگ یک سئوال؛ چرا واگذار کردید؟ چرا فروختید؟ چرا منصوب کردید؟ چرا نظارت نکردید؟
همه چراها را از همه باید پرسید از آقاجانی فرماندار سال های 85 تا 84 یا قلی نژاد سال بعد، پیرفلک و محمدی امروز؛ سرمایه گذار ترک چه شد؟
از ادیانی و از عزت الله اکبری و از رضیان و از رعیت، چه کسی نماینده مردم بود؛ ما هم بودیم اما ما کجا و شما کجا... ؟
چه کسی به بهانه ورود ماشین آلات جدید، کامیون های خالی را در شهر گرداند تا رای بگیرد. چه کسی زمین ها را در بهترین نقاط شهر فروخت و امروز هیات مدیره آن شرکت خودروسازی است. کدام قائمشهری دلش سوخت، از شرکت الغدیر و هیات مدیره بانک ملی و شرکت گسترش صنعت و وزارت صنعت و از همه و همه تهرانی ها که نمی توانستیم انتظار داشته باشیم دلشان به حال مردم بسوزد، از شما انتظار داشتیم...
باورم نمی شد روزی کارگری اسنادی به من داد که نشان می داد 100 نفر در یکی از واحدهای نساجی حقوق می گیرند اما غایب هستند. همین کارخانه ای که به بهانه سرمایه گذار ترک، صدها برنامه پرطمطراق افتتاحیه و بازسازی و بازدید در آن برگزار شد.
خوب است عادت کردم سند و مسائل اینچنینی را نزد خودم نگه نمی دارم، می بینم و یادداشت بر می دارم و پس می دهم و گرنه امروز چه نام ها که باید نام برده می شد.
باورم نمی شود مدیری به مدیرعاملی یکی از واحدها منصوب شد که تکه تکه از ماشین آلات را از کارخانه خارج می کرد، مواد اولیه را می برد بعدها برای خود نساجی دیگری در یک شهرک صنعتی برپا کرد!
از کدامین درد بگوییم! یک شهردار هم جو زده شد گفت ما می خریم! نساجی را خرید، تنها کاری که کرد او هم لیستی از نیروهای حقوق بگیر اما غائب را به لیست کارگران وارد کرد، در محل پارکینگ کارگران ایستگاه آتش نشانی دایر کرد و رفت.
دولت ماند و تامین اجتماعی ماند و بازنشستگانی که یکی با زور و دیگری با خواهش که بیایید بازخرید کنید یا بازنشسته شوید و بروید پی کارتان، تولید در کار نیست!
اگر تولید نبود خب این نیروهای جدید، این نورچشمی ها چطور استخدام شدند، چطور قرارداد با آنها بسته شد.
یکی از کارگران راست می گفت دیگر از کارگرانی که سال ها در نساجی کار می کردند خبری نیست، به بهانه نبود تولید و عدم فروش، کارگران را یا اخراج کردند یا بازخرید یا بازنشسته اما باز هم نیرو جذب کردند.
می دانم مقصر اعتصاب ها و اعتراض ها به وضعیت بد مدیریت نساجی، من خبرنگار هستم و آن کارگری که اعتصاب کرده و آن مدیرکل آن نماینده آن فرمانداری که امضا کرده است، آن مدیرکلی که بخشش کرده که گناهی ندارد.
چقدر طمع برانگیز است این داستان نساجی ها... نساجی ها و نساجی چی ها تمام می شود اما این داستان بدهی و بدهکاری و واگذاری تمام نمی شود.
اما روزی تمام می شود این داستان نساجی، تا آخرین میلی مترها از زمین ها و تا آخرین تکه های آهن پاره های این کارخانه را که بفروشند تمام می شود.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

فاصله نجومی مازندران تا تبدیل شدن به قطب گردشگری

حال پریشان یک رودخانه/ «تلار» زباله‌دانی شد

شخم زمستانه در مناطق بارانی ممنوع!

دیابت ؛ شاهراه ورود به مسیر مرگ خاموش

این من بودم که...

قصه ناتمام نساجی های قائمشهر

جنگل تراشی در مقابل چشمان مسئولان/ مناطق بکری که بلعیده می‌شوند

روزگار تلخ مرکز تجارت شمال در «بارفروش دِه»

صنعت مازندران "مادر" ندارد!

نخستین ساکنان مازندران چه کسانی هستند؟

مدیرعامل باشگاه نساجی مازندران : اعتراف به اشتباهات کردید ولی چه سود؟

چشم‌چرانی به اراضی مازندران؛ ممنوع!

نمره منفی برای کمیته های بحران

برای چهل سالگی انقلاب چه کرده اید؟

گردشگری با طعم فقر امکانات در منطقه نمونه ساحلی

روستا؛ منبع اساسی آغاز یک توسعه پایدار/ نگرش خود به روستا را تغییر دهیم

درباره حادثه پل سفید

سیل‌گیر!؟

دردمان از نشنیدن نیست؛ گوش شنوایی نیست

مادران انتظار؛ 35 سال چشم به راه علیرضا

گردشگری در مازندران؛ از "عمل" تا "عنوان‌زدگی"

ثبت 68 آیین معنوی مازندران/ از « گهره بندی» تا «مشال پلیته»

داغ بردل نشسته «خزر»/ سوگواره دریا پایان ندارد

ضریحی که ندیده ساخته شد/ عشق به امام حسین (ع) درقاب هنر

حکایت تلخ "درس خواندن" و "کمر شکستن"

کرب زنی؛ آئینی برای همنوایی با امام حسین (ع)

هجوم "خوران"به جنگل های یتیم شمال به بهانه گردشگری!

"نُکرس" زیبایی مطلق در دل ستبر کوهستان

"کم‌آبیاری بخشی ریشه" راهکاری علمی برای سازگاری با شرایط خشکی

افزایش حباب سن ازدواج در جامعه امروزی/ استقلال مالی؛ دختران را ازدواج گریز کرده است!

گردشگری با طعم جهادی

کلیدهای طلایی رفتار با نوجوانان

محورهای مواصلاتی مازندران جولانگاه عزرائیل!

تلف شدن ماهیان رودخانه فریدونکنار در تداوم تناقض‌گویی مسئولان/ مشکلات زیست محیطی که سلامت مردم را نشانه گرفته است

«خوتکا» پیشمرگ پرندگان مهاجر شد/ مهمان‌کشی ممنوع

سناریوی نرخ ارز و جولان قیمت ها در بازار مصرفی

پلاستیک؛ هیولایی که سلامتی را می بلعد

دست برنجکاران مازنی زیر سنگ شالیکوبی داران

باران به داد میانکاله رسید/آتشی که زمین خواران برافروختند

"الیت"؛ مدفن یک تمدن تاریخی

ارزمون شکارچیان درگذشت

معدن‌کاری لرزه برجان ولشت انداخت/ مرگ بهشت نزدیک است

شیرمادر؛ بهترین گزینه برای تغذیه کودکان شیرخوار

این همه تبلیغات بنر در ساری برای یک سالگرد

سرریز جاذبه های گردشگری در مسیر راه آهن شمال

خطر تکرار فاجعه در بافت های ناایمن/ تهدید جان 400 هزار مازنی

ضرورت تهیه « نقشه خطر» در ساری

مازندران در انتظار انفجار جمعیت/ «جنگل‌نشینی» پدیده در حال وقوع در مازندران

جای خالی متخصصان در معادن ناایمن مازندران

نسخ کشی از سفره های زیرزمینی مازندران برای کشت دوم برنج