پیام مازند

آخرين مطالب

چرخه ناکارآمد تفکیک زباله در مازندران

زباله «طلا» نشد/ کوههای کثیف قد می کشند مقالات

زباله «طلا» نشد/ کوههای کثیف قد می کشند

  بزرگنمايي:

پیام مازند - ساری - تبدیل زباله به طلای کثیف شعار محوری استانداران مازندران بود که تاکنون به نتیجه نرسیده است و هر روز میلیاردها ریال برای جمع آوری و دپوی زباله خرج می شود.

 روزانه بیش از سه هزار تن زباله در مازندران تولید می‌شود که تبدیل آن به طلای کثیف همچنان درحد شعار و کاغذبازی مانده است.
برای تبدیل زباله و بازیافت آن سه نیروگاه در ساری، نوشهر و تنکابن احداث شده است که زمان‌های متعددی تاکنون برای بهره برداری آن اعلام شده است و هربار بهانه‌های مختلفی برای عدم تکمیل آن عنوان می‌شود. علاوه براین برای تبدیل زباله به طلای کثیف مراحل چندگانه‌ای طراحی شده که تفکیک زباله از مبداء از جمله گام‌های فراروی بوده است و این طرح به رغم آنکه در دوره استانداران 21 و 22 شتاب بیشتری گرفته بود اما کارنامه قابل قبولی نداشته است.
عملیات ساخت نیروگاه زباله سوز نوشهر در اردیبهشت ماه سال 90 با حضور رئیس سازمان حفاظت محیط زیست وقت، جمعی از مسئولان استانی و شهرستانی در منطقه "پلهم کتی" این شهرستان آغاز شد و طبق برنامه زمانبندی قرار بود این پروژه ظرف مدت یکسال به بهره برداری برسد .
این نیروگاه قرار است علاوه بر امحای روزانه 200 تن زباله حدود 2 مگاوات برق در روز تولید کند و طبق برنامه باید زباله‌های مناطق کلاردشت، مرزن آباد، چالوس، هچیرود و بخش ییلاقی و کوهستانی کجور نیز برای امحا بە این منطقه انتقال داده شود.

محمد محمدی تاکامی مدیرکل دفتر امور شهری استانداری مازندران  با بیان اینکه تلاشمان این است که ایام دهه فجر پروژه نیروگاه زباله سوز نوشهر را به بهره برداری برسانیم به مشکلات تحریمی فراروی این پروژه اشاره کرد و گفت: بیشتر مشکلات در زمینه تکنولوژی است و تجهیزات مورد نیاز آن از چین وارده شده است.
پیشرفت فیزیکی پروژه‌ای به گونه است که بنا داریم تا دهه فجر آن را افتتاح کنیم و در حال پیگیری نرم افزار آن هستیم
وی با بیان اینکه مهندسان داخلی در حال کار روی پروژه نرم افزاری نیروگاه زباله سوز نوشهر هستند و در حال بازنویسی کد برای راه اندازی آن هستند افزود: پیشرفت فیزیکی پروژه‌ای به گونه است که بنا داریم تا دهه فجر آن را افتتاح کنیم و در حال پیگیری نرم افزار آن هستیم.
وی با اظهار اینکه پرونده پروژه نیروگاه زباله سوز نوشهر در سال 97 بسته می‌شود عنوان کرد: پروژه نیروگاه زباله سوز تنکابن در مراحل پایانی کار است و 100 درصد پیشرفت دارد و به یک دستگاه ویندو نیازمند است که باید از کشور اتریش وارد شود و متاسفانه با مسئله سئویفت و مبادلات ارزی نیز مواجه هستیم.
نیروگاه زباله سوز ساری نیز ازدیگر طرح‌ها برای تبدیل زباله به طلای کثیف بوده که پیشرفت فیزیکی آن به رغم گذشت سالها زیر 50 درصد است. علی نبیان معاون سابق استانداری مازندران با بیان اینکه 65 درصد تجهیزات نیز وارد شده و تجهیزات باقی مانده از نوع تجهیزات الکتریکی است که پس از حل مشکل نسبت به حمل، جابجایی و نصب تجهیزات اقدام خواهد شد،
وی در خصوص مرکز دفن زباله ساری نیز گفت: ساری یکی از 10 شهری است که توانسته این موضوع را خوب مدیریت کند و عمده مشکلی که در این منطقه وجود دارد تصفیه شیرابه است که دستگاه‌های آن 2 سال گذشته راه اندازی شده و در حال حاضر یکی از فیلترهای تفکیک غشایی شیرابه اصلی آن از کار افتاده و نیازمند تعویض است و چون انحصاراً باید از یک کشوری خاص وارد شود در حال ارزیابی و جایگزینی واردات آن هستیم .
استان مازندران در برنامه مدیریت زباله به 9 منطقه تفکیک زباله تقسیم شد و مقرر گردید در سه منطقه نوشهر، ساری و آمل نیروگاه‌های زباله سوز ساخته شود و در 6 مرکز دیگر نیز برنامه احداث کارخانه کمپوست تدوین شد که در قائمشهر، نکا، بابل و نور در حال اجرا است.
در حال حاضر همچنان میلیون‌ها تن زباله در گوشه و کنار مناطق ساحلی و جنگلی مازندران رها شده و با گذشت زمان شیرابه این حجم زباله وارد رودخانه‌ها و از آنجا وارد زمین‌ها و محصولات کشاورزی و دریا می‌شود و اینکه زندگی و سلامت تمام ایرانیانی را که از این محصولات استفاده می‌کنند، تحت تأثیر قرار بدهد، محتمل است.
گویی این کوه زباله همچنان در حال قد کشیدن است و گوشش به حرف‌ها و کارت‌های استانداران بومی و غیربومی بدهکار نیست
می‌گویند زباله را از مبدأتفکیک کنیم، زباله‌سوز بسازیم، از طلای کثیف برق و انرژی بگیریم و محیطمان را پاک‌سازی کنیم، این شعارها خوش و زیبا تاکنون در مازندران به عمل تبدیل نشده است. مجید حسین زادگان استاندار جدید مازندران از همان روزهای اولیه، پاک‌سازی محیط و تفکیک زباله از مبدأ را در دستور کار قرارداد و بارها هشدار و کارت زرد نشان داد، اما گویی این کوه زباله همچنان در حال قد کشیدن است و گوشش به حرف‌ها و کارت‌های استانداران بومی و غیربومی بدهکار نیست.
طرح‌های صوری تفکیک زباله از مبدأ در همه شهرهای مازندران آغاز شد اما گویی این طرح از بنیه دچار مشکل است و هنوز اقدامی جز بنر یا کارت‌های تبلیغی درباره آن صورت نگرفته است و همچنان زباله‌های تر و خشک به شیوه‌های سنتی جمع‌آوری و نهایتاً در گوشه‌ای دپو می‌شود.
کنار ساحل، دل جنگل و کوه، فرقی ندارد، هرجا خدمات شهری‌های مازندران بیابند، زباله را دپو می‌کنند، خواه به شیوه بهداشتی و خواه با روش‌های سنتی و قدیمی. مهم آن است که چند صباحی این زباله‌ها از شهرها دور شوند اما بومی تعفن آن از کیلومترها آن‌طرف‌تر به مشام می‌رسد.

ابوالحسنی رئیس شورای شهر بابل نیز بابیان اینکه موضوع تفکیک زباله یکی از پروژه‌های مهم برای همه مدیران استانی به‌ویژه استانداری و شهرداری‌ها است گفت: موضوع زباله یکی از موضوعات پراهمیت در کشور است اما در استان مازندران اهمیت این موضوع بیشتر است.
وی افزود: به دلیل این‌که محیط‌زیست مازندران نوار سبز کشوراست و به دلیل داشتن جنگل، دریا که درواقع برای همه ایرانیان است باید تمام ایرانیان به‌خصوص مازندرانی‌ها در حفظ محیط‌زیست کوشا باشند و رای حفظ محیط‌زیست کارهای جدی باید صورت بگیرد زیرا محیط‌زیست فقط برای ما نیست بلکه برای آیندگان است و ما باید محیط‌زیست را سالم تحویل آیندگان بدهیم.
2 درصد زباله بابل تفکیک می شود
ابوالحسنی افزود: موضوع تفکیک زباله باید از دغدغه جدی همه مدیران باشد و بحث تفکیک زباله باید به‌درستی فرهنگ‌سازی شود و ما باید تفکیک زباله را از منازل خودمان شروع کنیم.
رئیس شورای شهر بابل ادامه داد: اگر فقط از بقیه انتظار داشته باشیم در خصوص این موضوع کار درستی انجام نخواهد شد و اگر ما امروز حرف از 2 درصد در مورد تفکیک زباله می‌زنیم در سال‌های بعد این رقم باید بسیار بیشتر و آهنگ تفکیک زباله روبه رشد باشد.
براساس ماده 193 قانون برنامه پنجم توسعه، تا پایان سال چهارم اجرای این برنامه یعنی سال 94 دفن پسماند در شهرهای ساحلی و شمالی با جمعیت بیش از 200 هزار نفر باید ممنوع می‌شد اما هرروز هزینه‌های میلیاردی برای جمع‌آوری زباله از محیط شهری مازندران و دپوی آن در خارج از شهر صورت می‌گیرد، اما چرا این شعارهای خوش آب و لعاب تاکنون اثربخش نبوده است.
طبق آمار بطور تقریبی در شهر ساری روزانه 500 تن از زباله تولید می‌شود و تقریباً 65.5 درصد این زباله‌ها فسادپذیر هستند و بقیه شامل پلاستیک 11 درصد، کاغذ و مقوا 9 درصد، تنظیفات 5 درصد، پارچه 3.5 درصد، شیشه 1.5 درصد، فلزات 1 درصد، لوازم الکترونیکی 0.1 درصد، نخاله‌ها 0.1 درصد، چوب. 02 درصد و سایر موارد 4.08 درصد هستند .





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

میراث خواران ، چابکتر از میراث داران

مشکل سوخت کشاورزی در بهشهر ؛ از کندی ثبت سامانه تا چاههای غیرمجاز

ساخت و سازهای افسار گسیخته در روستاهای رامسر، عامل توسعه یا نابودی؟

همیشه رد پای یک دوست در میان است!

هنجارشکنی در سد لفور تا بازداشت عاملین نابهنجاری

تور زیرزمینی در اعماق معدن/از دنیای رنگارنگ جنگل‌ تا جهان معادن

سایه بختک حاشیه نشینی بر سر نوشهر/ جلوی سیل مهاجرت را بگیرید!

مهارت در گوش دادن؛ راهکاری موثر برای برقراری ارتباطات با دیگران

موجی نو از سد معبرها؛ انتخاب سلیقه ای جمع آوری معابر عمومی در تنکابن!

فشار خون ، قاتل خاموش اما قابل کنترل

نشان یونسکو بر پیشانی هنرهای سنتی/ گلیمچه جهانی زیر پای دلالان

سرریز فاضلاب ها و مساله شنا در دریای خزر

کتب درسی و محیط زیستی که نیست

حال ناخوش واحدهای تولیدی در سوادکوه/ کارگرانی که بیکار شدند

دوران نوجوانی دختران چگونه می گذرد؟

توقف قطار گردشگری مازندران در ایستگاه مخالفت‌ها

هویت مازندران در محاصره حفر چاه های غیر مجاز/ گنجی در کار نیست

اعتیاد و عوامل موثر در آن

نوای «الغوث الغوث »در دیار علویان پیچید

امواج کشنده خزر در مسیر رام شدن

آزادی به شرط گلریزان/ نیازمندانی که یاری خیران را می طلبند

گنحینه هایی غریب در سپهر گردشگری مازندران

زنان در پی اثبات خود در دنیای مردانه؟!

دامداری صنعتی مهمان ناخوانده روستای توبن!

قطع سالانه 50 هزار اصله درخت در مازندران/متهم تراشی جالب یک شورا

بودجه فرهنگی دانشگاه ها یا وعده های سرخرمن؟!

جای خالی بهار نارنج در سپهر گردشگری مازندران

خزر؛ فاضلاب شده است؟!

سر چشمه احساس ناامنی اجتماعی زنان در جامعه کجاست؟

نقش حجاب در امنیت و آرامش روانی

دام هایی که می گویند هست اما نیست!

زخمِ نگرش های غلط بر پیکر بیماران خاص

بازگشت خاموش برندهای تقلبی خارجی به مازندران

کارگران مشغول کار نیستند/ زخم «خصولتی» بر اندام نساجی و خزر خز

همیشه پای یک انسان در میان است

«ورف چال»؛ تجربه 600 ساله مدیریت روستایی

بلوغ شورا، شاید وقتی دیگر

جنب و جوش آبزی پروری مازندران در سیلاب بهاری

سیل، سیل است چه فرقی می‌کند...

پرواز دوباره زنبورداری ییلاقی در مازندران از خاکستر سیل

جادوی رنگ ها در « مرداب هسل»

مزرعه ای هزاررنگ در اتاق چندمتری/ جشنواره صیفی جات در تنکابن

سدهای مازندران نمی شکند/ سرریز شدن سدها و پایان خشکی تالاب

مجمه وری ؛ جشن متفاوت برای میلاد عدالت

دعا سپری محکم در برابر سیل مشکلات

ضرورت شناسایی کانون های بحرانی سیل در غرب مازندران

لحاف دوزی؛ گم شده در لابه‌لای مدرنیته

پیش بینی افزایش 70 درصدی تولید گندم در مازندران

بازگشت آرامش با اما و اگرها به جاده های مازندران

متهم ردیف اول سیل مازندران کیست؟