پیام مازند

آخرين مطالب

جاده ای بدون خط کشی و علائم

جاده «وحشت و مرگ» در کجور/ اهالی منطقه: از یاد رفته ایم مقالات

جاده «وحشت و مرگ» در کجور/ اهالی منطقه: از یاد رفته ایم

  بزرگنمايي:

مازندران آنلاین - جاده‌ای بدون خط‌کشی و علائم کافی و شانه خاکی و اهالی بیش از 30 روستا که هرروز مجبورند از این مسیر در بخش کجور با دلهره سفر کنند تا به عنوان جاده «وحشت و مرگ» شناخته شود.
 محرومیت بخش کجور نوشهر تمامی ندارد و اهالی این بخش فراموش‌شده باید برای کمترین نیازهای منطقی و انسانی جان دهند تا مسئولان به هوش آیند و از غفلت بیدار شوند.
از دوآب که به سمت شهر کجور سفر کنید پس از طی 40 کیلومتر به منطقه‌ای حدفاصل شهر پول و کجور به نام «بشم» خواهید رسید و گذر از این مسیر 15 کیلومتری در شبهای سرد، مه‌آلود و بارانی کاری بس دشوار و جان‌فرسا خواهد بود.
پس از سال‌ها این مسیر آسفالت شده اما نه از خط‌کشی حاشیه جاده خبری است و نه از علائم کافی و گاه مسافران برای گذر از این مسیر باید همانند ریز علی فداکار مشعل روشن کنند تا از جاده کوهستانی و پرپیچ خم به‌سلامت عبور کنند.

تعطیلات تاسوعا و عاشورای حسینی که هوای منطقه به‌ویژه در ایام شب مه‌آلود و بارانی بود و مسافران زیادی برای شرکت در مراسم عزای حسینی به منطقه سفرکرده بودند درگذر از جاده کوهستانی کجور حدفاصل شهر پول و کجور با مشکلات عدیده‌ای روبرو شدند.
عبور در این مسیر پرتردد بدون داشتن علائم کافی یعنی بازی کردن باجان رهگذران و مسئولان به فکر اهالی محروم این بخش باشند
یک مسافر تهرانی که از فرصت تعطیلات برای سفر به بخش کجور استفاده کرده بود و در میانه راه حدفاصل بشم گیر افتاده بود و منتظر امدادرسانی بود  می‌گوید: عبور در این مسیر پرتردد بدون داشتن علائم کافی یعنی بازی کردن باجان رهگذران و مسئولان به فکر اهالی محروم این بخش باشند.
حسین اکبری ادامه می‌دهد: کوهستانی و مه‌آلودی مسیر و نداشتن خط‌کشی ساده و علائم عبور از این مسیر را برای مسافران ناآشنا به جاده در شبهای بارانی و برفی منطقه دشوار می‌سازد.
اهالی بخش کجور نوشهر که همواره از نداشتن جاده مناسب گلایه کرده‌اند و پاسخی از مسئولان برای حل مشکلاتشان دریافت نکرده‌اند دست به دامان رسانه‌ها برای انعکاس مشکلات این بخش محروم شدند.
محمد جعفری از اهالی شهر کجور می‌گوید: جاده بخش کجور حدفاصل دوآب تا کجور با مشکلات عدیده‌ای مواجه است اما تردد در مسیر 15 کیلومتر شهر پول و کجور و گذر از ارتفاعات بشم بدون داشتن شانه خاکی، خط‌کشی و علائم بازی با مرگ است و رفع این مسئله تلاش و همت مسئولان را می‌طلبد.

مشکلات جاده کجور و نداشتن چراغ روشنایی در حالی است که جاده دو کیلومتری منتهی به زادگاه نماینده مردم شهرستان در مجلس حدود سه سال قبل با هزینه میلیاردی خط‌کشی، چراغانی و آسفالت شد و به گفته جمعی از اهالی بخش کجور این تبعیض و دوگانگی سبب رنجش خاطر اهالی شده است.
با اداره راه و شهرسازی برای خط‌کشی این مسیر هماهنگی شد اما نداشتن ماشین رنگ‌آمیزی دلیل تأخیر در اجرای این طرح است
درعین‌حال رستم سیاسرانی بخشدار بخش کجور نوشهر با تأیید مشکلات موجود در جاده دسترسی کجور به نوشهر می‌گوید: اخیراً با مشکلات فراوان نسبت به آسفالت مسیر شهر پول تا کجور اقدام شده است و بخشی از این مسیر حدفاصل روستای چناربن تا شهر کجور به‌صورت تعهدی و بدون پرداخت پول به پیمانکار آسفالت شد و بدهی وجود دارد.
وی با تأیید مشکلات جاده مسیر ارتباطی گردنه بشم و نداشتن خط‌کشی ادامه می‌دهد: با اداره راه و شهرسازی برای خط‌کشی این مسیر هماهنگی شد اما نداشتن ماشین رنگ‌آمیزی دلیل تأخیر در اجرای این طرح است.
سیاسرانی درباره نداشتن حفاظ و گاردریل در مسیر جاده کجور می‌گوید: بخش‌هایی از این مسیر گاردریل نصب شد و از دهیاران خواستیم تا هرچقدر گاردریل نیاز است را رایگان از اداره راه دریافت و نسبت به نصب آن اقدام کنند.
بخش کجور نوشهر حدود 30 هزار نفر جمعیت ثابت و 58 پارچه آبادی دارد و هرسال مسافران زیادی برای دیدن جاذبه‌ها به این بخش سفر می‌کنند و توجه به مشکلات و رفع نیازهای اولیه و داشتن راه مناسب با استانداردهای روز از خواسته اهالی این بخش محروم و دورافتاده است.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

غرق شدن در گرداب فضای مجازی به چه قیمتی؟!

خانه به دوشی بیماران ام اس/ سالانه 40 بیمار در آمل افزوده می شود

جای خالی تدبیر و مسئولیت در گردشگری های نوپدید مازندران

میراث خواران ، چابکتر از میراث داران

مشکل سوخت کشاورزی در بهشهر ؛ از کندی ثبت سامانه تا چاههای غیرمجاز

ساخت و سازهای افسار گسیخته در روستاهای رامسر، عامل توسعه یا نابودی؟

همیشه رد پای یک دوست در میان است!

هنجارشکنی در سد لفور تا بازداشت عاملین نابهنجاری

تور زیرزمینی در اعماق معدن/از دنیای رنگارنگ جنگل‌ تا جهان معادن

سایه بختک حاشیه نشینی بر سر نوشهر/ جلوی سیل مهاجرت را بگیرید!

مهارت در گوش دادن؛ راهکاری موثر برای برقراری ارتباطات با دیگران

موجی نو از سد معبرها؛ انتخاب سلیقه ای جمع آوری معابر عمومی در تنکابن!

فشار خون ، قاتل خاموش اما قابل کنترل

نشان یونسکو بر پیشانی هنرهای سنتی/ گلیمچه جهانی زیر پای دلالان

سرریز فاضلاب ها و مساله شنا در دریای خزر

کتب درسی و محیط زیستی که نیست

حال ناخوش واحدهای تولیدی در سوادکوه/ کارگرانی که بیکار شدند

دوران نوجوانی دختران چگونه می گذرد؟

توقف قطار گردشگری مازندران در ایستگاه مخالفت‌ها

هویت مازندران در محاصره حفر چاه های غیر مجاز/ گنجی در کار نیست

اعتیاد و عوامل موثر در آن

نوای «الغوث الغوث »در دیار علویان پیچید

امواج کشنده خزر در مسیر رام شدن

آزادی به شرط گلریزان/ نیازمندانی که یاری خیران را می طلبند

گنحینه هایی غریب در سپهر گردشگری مازندران

زنان در پی اثبات خود در دنیای مردانه؟!

دامداری صنعتی مهمان ناخوانده روستای توبن!

قطع سالانه 50 هزار اصله درخت در مازندران/متهم تراشی جالب یک شورا

بودجه فرهنگی دانشگاه ها یا وعده های سرخرمن؟!

جای خالی بهار نارنج در سپهر گردشگری مازندران

خزر؛ فاضلاب شده است؟!

سر چشمه احساس ناامنی اجتماعی زنان در جامعه کجاست؟

نقش حجاب در امنیت و آرامش روانی

دام هایی که می گویند هست اما نیست!

زخمِ نگرش های غلط بر پیکر بیماران خاص

بازگشت خاموش برندهای تقلبی خارجی به مازندران

کارگران مشغول کار نیستند/ زخم «خصولتی» بر اندام نساجی و خزر خز

همیشه پای یک انسان در میان است

«ورف چال»؛ تجربه 600 ساله مدیریت روستایی

بلوغ شورا، شاید وقتی دیگر

جنب و جوش آبزی پروری مازندران در سیلاب بهاری

سیل، سیل است چه فرقی می‌کند...

پرواز دوباره زنبورداری ییلاقی در مازندران از خاکستر سیل

جادوی رنگ ها در « مرداب هسل»

مزرعه ای هزاررنگ در اتاق چندمتری/ جشنواره صیفی جات در تنکابن

سدهای مازندران نمی شکند/ سرریز شدن سدها و پایان خشکی تالاب

مجمه وری ؛ جشن متفاوت برای میلاد عدالت

دعا سپری محکم در برابر سیل مشکلات

ضرورت شناسایی کانون های بحرانی سیل در غرب مازندران

لحاف دوزی؛ گم شده در لابه‌لای مدرنیته