پیام مازند

آخرين مطالب

بهار از راه رسید

بشارت عید با نوروزخوانی/ آئینی برای بدرقه سرما و استقبال از بهار مقالات

بشارت عید با نوروزخوانی/ آئینی برای بدرقه سرما و استقبال از بهار

  بزرگنمايي:

پیام مازند - ساری - همپای بهار، نوای نوروزخوانان که بشارت عید می‌دهند در نواحی مختلف مازندران طنین انداز شده است.
 نوروزخوانی ، رسم دیرینه ای است که ریشه در تاریخ و فرهنگ مازندران دارد، رسمی نانوشته که بشارت بهار می‌دهد و در روزهای پایانی سال با شور و حال خاصی به صورت مردمی در گوشه و کنار این استان اجرا می‌شود.
نوای نوروزخوانان که در گروه‌های دو یا سه نفره است با پوشش‌های محلی، کلاه نمدی بر سر، جوراب چشمی و جلیقه‌های سنتی بر تن، طنین انداز است، آنان می‌خوانند، بهار آمد، بهار آمد، خوش آمد / علی با ذوالفقار آمد، خوش آمد / علی با ذوالفقار آن شاه مردان / دل ناشاد ما رِ شاد گردان / محمد، یا محمد، یا محمد قبای اطلسی داره محمد / اگه خواندی محمد، ره شناسی / بئو صل علی و ال محمد».
روزهای آخر زمستان همه جای ایران دیدنی تر می‌شود و جنب و جوش مردم برای گذر از سال قدیمی و پیوستن به سال جدید با شور و حال خاصی برپاست و در این بین نوروزخوانان ، شادباش آمدن بهار را نوید می‌دهند.
در رسم نوروزخوانی ، نوروزخوانان که معمولاً کارشان دوره گردی است و محله به محله می‌روند تا پیام شادی و عید را سر دهند، اشعاری در مدح بهار یا بداهه و از روی حافظ می‌خوانند، این رسم طبق یافته‌های پژوهشی از گذشته‌های دور رواج داشته است و اکنون نیز در مناطق مختلف مازندران، در آستانه سال نو، اجرا می‌شود.

راه اندازی کارناوال‌های شادی و نوروزخوانی در دو سال اخیر به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و یا به صورت خودجوش توسط گروه‌های موسیقی محلی و سنتی در مازندران احیا شده است. این کاروان‌ها در رونق آئین‌های سنتی و آشنا کردن مردم با این داشته‌های فرهنگی و سنت‌ها تأثیر بسزایی دارد.
قدیمها رسم بر آن بود که نوروزخوانان گروه‌های سه نفره متشکل از آوازخوان، نوازنده ساز و کوله کش بود و این گروه به در خانه‌های مردم می‌رفتند و هدایایی نظیر تخم مرغ رنگی، کشمش، نان محلی و پول دریافت می‌کردند.
یک نوروزخان پیشکسوت: نوروزخوانی برای ما حرفه نبود بلکه هدف آن بود که شادی و لبخند را بر چهره مردمان دیارمان بیاوریم و بشارت نوروز و عید دهیم
جهانگیر کجوری از نوروزخوانان قدیمی منطقه کجور نوشهر که سال‌های سال به اجرای نوروزخوانی می‌پرداخته و اکنون به دلیل کهولت سن و بیماری دست از این کار کشیده است با یادآوری خاطراتی از دوران گذشته می‌گوید: نوروزخوانی برای ما حرفه نبود بلکه هدف آن بود که شادی و لبخند را بر چهره مردمان دیارمان بیاوریم و بشارت نوروز و عید دهیم.
وی می‌گوید: اشعار نوروزخوانی معمولاً توسط دو نفر به صورت هماهنگ و منسجم خوانش می‌شود و نوروزخوان سعی می‌کند در بین اشعار از نام اسامی اهالی خانواده نیز استفاده کند که این کار صمیمیت و صفا را بین گروه و خانواده افزایش می‌دهد.
وی ادامه می‌دهد: امروزه شاهد کمرنگ شدن آئین نوروزخوانی در محلات و یا شهرها هستیم و عمده دلیل آن این است که جوانترها چندان با این هنر کهن و قدیمی آشنا نیستند و تمایلی برای ورود به این عرصه ندارند.
لباس‌های سنتی، صدای نوروزخوان و نوای دهل و سرنا در آستانه نوروز توجه هر رهگذری را به خود جلب می‌کند، پنجره خانه‌ها به روی این نمایش منحصربه‌فرد، گشوده می‌شود و زنان و کودکان از پشت پنجره‌ها سرک می‌کشند.
محمد جعفری کارشناس آئین‌های مردمی و صنایع دستی نیز بیان اینکه اجرای کارناوال‌های شادی و نوروزخوانی سبب حفظ آئین‌های قدیمی بین مردم می‌شود به خبرنگار مهر می‌گوید: ریشه آئین‌های سنتی به زمان صفویه باز می‌گردد و مردم با برگزاری جشن‌ها به دلیل مشخص نبودن دقیق تقویم، سعی در حفظ سنت‌ها می‌کردند.

وی ادامه می‌دهد: هدف نوروزخوانی و کارناوال‌های شادی ایجاد شور و شادی بین مردم و احیای سنت‌های محلی است و برگزاری این آئین‌ها همانند کتابی مصور از پیشینه تاریخی هر دیاری است که آداب و سنت‌های گذشتگان را بازگو می‌کند.
وی یادآور شد: نوروز خوانان، پیام‌آوران شادی و بهار هستند که در آستانه سال نو و روزهای پایانی سال، بساطشان در مناطق مختلف مازندران گسترده می‌شود. از گذشته‌های دور با فروکش کردن سرمای زمستان و نزدیک شدن بهار و تجدید حیات طبیعت، پیک‌های نوروزی روستاها و شهرهای مازندران با اجرای مراسم، بازی‌های نمایشی، خواندن اشعار و ترانه‌هایی در وصف بهار و نوروز، به عاشقان طبیعت بشارت آمدن نوروز را می‌دادند.
به گزارش مهر، نوروز خوانی آئین سه‌هزارساله ای است که از نیمه اسفندماه در مناطق مختلف استان مازندران اجرا می‌شود و نوروز خوانان، با حضور در محلات و روستاها، شادباش آمدن بهار را می‌دهند. نوروز خوانان که در قالب گروه‌های سه نفره ، خواننده، نوازنده و بارکش مسیر محلات را پیاده طی می‌کنند، اشعاری در مدح امامان و ترانه‌های محلی می‌خوانند و مژده آمدن بهار را به اهالی روستا می‌دهند و صاحب‌خانه نیز با دادن پول، شیرینی، گردو، تخم‌مرغ و کشمش از آنان پذیرایی می‌کند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

چرا برخی از کودکان لکنت زبان می گیرند؟

غرق شدن در گرداب فضای مجازی به چه قیمتی؟!

خانه به دوشی بیماران ام اس/ سالانه 40 بیمار در آمل افزوده می شود

جای خالی تدبیر و مسئولیت در گردشگری های نوپدید مازندران

میراث خواران ، چابکتر از میراث داران

مشکل سوخت کشاورزی در بهشهر ؛ از کندی ثبت سامانه تا چاههای غیرمجاز

ساخت و سازهای افسار گسیخته در روستاهای رامسر، عامل توسعه یا نابودی؟

همیشه رد پای یک دوست در میان است!

هنجارشکنی در سد لفور تا بازداشت عاملین نابهنجاری

تور زیرزمینی در اعماق معدن/از دنیای رنگارنگ جنگل‌ تا جهان معادن

سایه بختک حاشیه نشینی بر سر نوشهر/ جلوی سیل مهاجرت را بگیرید!

مهارت در گوش دادن؛ راهکاری موثر برای برقراری ارتباطات با دیگران

موجی نو از سد معبرها؛ انتخاب سلیقه ای جمع آوری معابر عمومی در تنکابن!

فشار خون ، قاتل خاموش اما قابل کنترل

نشان یونسکو بر پیشانی هنرهای سنتی/ گلیمچه جهانی زیر پای دلالان

سرریز فاضلاب ها و مساله شنا در دریای خزر

کتب درسی و محیط زیستی که نیست

حال ناخوش واحدهای تولیدی در سوادکوه/ کارگرانی که بیکار شدند

دوران نوجوانی دختران چگونه می گذرد؟

توقف قطار گردشگری مازندران در ایستگاه مخالفت‌ها

هویت مازندران در محاصره حفر چاه های غیر مجاز/ گنجی در کار نیست

اعتیاد و عوامل موثر در آن

نوای «الغوث الغوث »در دیار علویان پیچید

امواج کشنده خزر در مسیر رام شدن

آزادی به شرط گلریزان/ نیازمندانی که یاری خیران را می طلبند

گنحینه هایی غریب در سپهر گردشگری مازندران

زنان در پی اثبات خود در دنیای مردانه؟!

دامداری صنعتی مهمان ناخوانده روستای توبن!

قطع سالانه 50 هزار اصله درخت در مازندران/متهم تراشی جالب یک شورا

بودجه فرهنگی دانشگاه ها یا وعده های سرخرمن؟!

جای خالی بهار نارنج در سپهر گردشگری مازندران

خزر؛ فاضلاب شده است؟!

سر چشمه احساس ناامنی اجتماعی زنان در جامعه کجاست؟

نقش حجاب در امنیت و آرامش روانی

دام هایی که می گویند هست اما نیست!

زخمِ نگرش های غلط بر پیکر بیماران خاص

بازگشت خاموش برندهای تقلبی خارجی به مازندران

کارگران مشغول کار نیستند/ زخم «خصولتی» بر اندام نساجی و خزر خز

همیشه پای یک انسان در میان است

«ورف چال»؛ تجربه 600 ساله مدیریت روستایی

بلوغ شورا، شاید وقتی دیگر

جنب و جوش آبزی پروری مازندران در سیلاب بهاری

سیل، سیل است چه فرقی می‌کند...

پرواز دوباره زنبورداری ییلاقی در مازندران از خاکستر سیل

جادوی رنگ ها در « مرداب هسل»

مزرعه ای هزاررنگ در اتاق چندمتری/ جشنواره صیفی جات در تنکابن

سدهای مازندران نمی شکند/ سرریز شدن سدها و پایان خشکی تالاب

مجمه وری ؛ جشن متفاوت برای میلاد عدالت

دعا سپری محکم در برابر سیل مشکلات

ضرورت شناسایی کانون های بحرانی سیل در غرب مازندران