پیام مازند

آخرين مطالب

کمبود مراکز تفریحی و نگرانی بابت افزایش قلیان سراها در تنکابن مقالات

کمبود مراکز تفریحی و نگرانی بابت افزایش قلیان سراها در تنکابن

  بزرگنمايي:

پیام مازند- در سالهایی نه چندان دور کشیدن قلیان بیشتر در بین افراد کهنسال و میانسال مرسوم بود اما اکنون این پدیده به یکی از تفریحات سرگرم کننده در بین برخی جوانان و نوجوانان بدل گشته و روز به روز نیز گرایش افراد نسبت به آن در حال افزایش است.

ایجاد قلیان سرا به واسطه سود زیاد و هزینه اندک در راه اندازی آن مورد استقبال بسیاری از افراد قرار گرفته به طوری که در شهرستان تنکابن 150 واحد چایخانه ( قهوه خانه ) فعال وجود دارد که از این تعداد 100 واحد با قلیان از مشتریان خود پذیرایی می کنند.

یک شهروند تنکابنی با انتقاد از وضع موجود گفت : در کوچه ای که بنده در آن ساکن هستم دو مدرسه پسرانه دایر است که دانش آموزان زیادی دارد و سال تحصیلی گذشته شاهد بودم که یک قلیانسرا در نزدیکی این مدارس ایجاد شد و برخی از دانش آموزان بدون آنکه ترسی از معلمان و مدیر داشته باشند به آنجا می رفتند و قلیان می کشیدند.

حمزه محمدی  افزود : به دلیل اشرافیت کاملی که از منزل به این قلیانسرا داشتم شاهد بودم که روز به روز بر تعداد مراجعه کنندگان که سن پایینی هم داشتند افزوده می شد و هیچ برخوری هم در این زمینه صورت نمی گرفت.

به گفته این شهروند ، در اطراف دانشگاه ها نیز چنین پدیده ای وجود دارد و دانشجویان به جای آنکه اوقات فراغت خود را در کتابخانه ها سپری کنند ، در قلیانسراها به دنبال کشیدن قلیان هستند که اصلا در شان و منزلت یک دانشجو نیست.

شهروند دیگری با اشاره به اینکه در اطراف سالن های ورزشی شهر تنکابن نیز قهوه خانه ها و کافی شاپ های زیادی دایر شده اند که قلیان دست ورزشکاران می دهند، گفت : بارها دیده ام که برخی ورزشکاران پس از ساعت ها رنج و زحمت و عرق ریختن به محض خروج از سالن ورزشی مستقیم به قلیانسراها می روند و اصلا معلوم نیست که آنها چه تعریفی از ورزش دارند.

شاهرخ رسولی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : وجود قلیانسرا در اطراف سالن های ورزشی بسیار برای ورزشکاران وسوسه انگیز است و آنها به سختی می توانند از کنار قل قل قلیان ها و دود حاصل از آن بی تفاوت عبور کنند.

به گفته این شهروند ، مربیان نیز باید در کنار افزایش مهارت های ورزشی ، آنقدر فکر و اندیشه ورزشکاران را آماده سازند تا در برابر چنین وسوسه هایی که ناشی از سهل انگاری مسئولان است ، مقاومت نمایند.

 قلیان کشیدن نوعی تخلیه روانی است

فضا پر از دود و همهمه و قل‌قل قلیان است. روی هر تخت دو سه نفری لم داده‌اند و میان حرف ‌هایشان پکی هم به قلیان می‌زنند. آنها که حرفه ای تر هستند شیرین‌کاری هم می‌کنند و دود را به شکل حلقه‌ای بیرون می‌دهند. قلیان دست به دست می‌چرخد تا زمانی که سرخی زغال به خاکستر تبدیل شود و چای قوری هم ته بکشد.

مهرداد جوادی درباره علل گرایش خود به کشیدن قلیان گفت: از بیکاری و نبود فضاهای شاد و سرگرم کننده به قلیان پناه آوردیم که هم هزینه آن نسبت به سایر تفریحات اندک است و هم اینکه در دسترس است و با خیال راحت از آن استفاده می کنیم.

وی افزود : در شهر کوچکی همچون تنکابن که تنها سینمای آن تعطیل است و یک شهربازی مدرن و پیشرفته ندارد و از موزه و پارک حیات وحش خبری نیست ، جوانان این شهر برای گذران اوقات فراغت به متر کردن پیاده روها مشغول هستند و پس از خسته شدن با رفتن به سفره خانه های سنتی قلیانی می کشند و سپس راهی منازل خود می شوند.

این جوان 25 ساله تنکابنی درباره فعالیت قلیانسراها در اطراف مدارس و دانشگاه ها اظهار داشت : برخی از نوجوانان قلیان کشیدن را از منازل خود همراه با پدر و مادر آغاز کرده اند و برای خانواده های آنها این موضوع چندان نگران کننده نیست اما برخی والدین نسبت به این موضوع اعتراض دارند.

وی خاطر نشان کرد : متاسفانه بسیاری از جوانان پس از مدتی قلیان کشیدن به سیگار کشیدن روی می آورند و کمتر کسی است که این روند را طی نکرده باشد.

جوان دیگری در حالی که شلنگ قلیان را به دوستش تعارف میکرد وارد بحث شد و گفت : دوران طلایی عمرم را به ناچار با قلیان کشیدن دود می کنم چون پس از سالها درس خواندن و گرفتن مدرک کارشناسی ارشد ، مجبورم در رستوران کباب باد بزنم.

وی که خود را رضا معرفی کرد و تا حدودی نسبت به طرح این موضوع شاکی بود، ادامه داد : قلیان کشیدن نوعی تخلیه روانی است تا افراد از زیر بار فشارهای زندگی خارج شوند و با انرژی کاذبی که می گیرند برای فردایی دیگر آماده گردند.

وی یادآور شد : همه چیز به اراده افراد و تربیت خانوادگی آنها بستگی دارد چرا که اگر نوجوانی درست تربیت نشود می تواند به محض ورود به جامعه درگیر مشکلاتی شود که کوچکترین آنها قلیان کشیدن است.

ضرورت برخورد با قلیانسراها در اطراف مدارس و دانشگاه ها

یک کارشناس امور اجتماعی با اشاره به مضرات قلیان بر سلامت افراد و جامعه گفت : قلیان‌کشی اکنون دروازه‌ای برای ورود بسیاری از جوانان به دنیای دخانیات و مصرف دیگر مواد مخدر است و ایجاد قلیانسرا در اطراف مدارس و دانشگاه ها می تواند اثرات جبران ناپذیری به همراه داشته باشد.

سهیل علیمردانی نگاه خانواده ها و جوانان به‌ مصرف تفریحی قلیان به‌عنوان گذران اوقات فراغت را یک توجیه غلط برشمرد و افزود : خانواده ها با این کار فرزندان خود را به سوی پرتگاه اعتیاد سوق می دهند و زمانی متوجه اشتباه خود خواهند شد که دیگر کاری از کسی بر نخواهد آمد.

وی اظهار داشت : در سال های اخیر اقدامات خوبی در زمینه کنترل مراکز عرضه قلیان در اماکن عمومی صورت گرفته بود اما تصویب استفساریه لغو ممنوعیت قلیان در قهوه‌خانه‌ها و اتاق‌های مخصوص سیگار در فرودگاه‌ها که توسط مجلس شورای اسلامی در بهمن 96 صورت گرفت موجب شد تا راه برای فعالیت افراد در این زمینه هموار شود.

علیمردانی با بیان اینکه باید از فعالیت اینگونه مراکز در اطراف مدارس و دانشگاه ها جلوگیری شود ، خاطر نشان کرد : قلیانسراها می توانند در فاصله ای دورتر از مراکز فرهنگی ایجاد شوند و مدیران آموزش و پرورش و روسای دانشگاه ها باید نسبت به این موضوع حساس باشند  و اتحادیه مذکور نیز نباید چنین مجوزهایی را صادر نماید.

خطر هنجار شدن برخی ناهنجاری ها در جامعه

یک جامعه شناس درباره دلایل گرایش روز افزون جوانان به کشیدن قلیان گفت: یکی از مسائل و آسیب های اجتماعی که جامعه را به شدت تهدید می کند مصرف دخانیات و از جمله کشیدن قلیان است به طوری که هم اکنون سن کشیدن قلیان به 13 سال کاهش پیدا کرده است.

حسین میرآقایی افزود : زمانی که قلیان ها از قهوه خانه ها به منازل کشیده شد و شکل و ساختار آن به حالت فانتزی درآمد و به وسیله ای برای پر کردن اوقات فراغت و تفریح مردم تبدیل شد ، زنگ خطر بزرگی به صدا درآمد اما کسی آن را نشنید و برای فریادهای دلسوزان گوش شنوایی نبود.

وی نبود امکانات تفریحی و سرگرمی را یکی از عوامل گرایش جوانان به کشیدن قلیان دانست و اظهار داشت : اگر سرگرمی‌های سالم و امکانات رفاهی، تفریحی ارزان و رایگان برای جوانان مثل بازی‌ها و ورزش‌های دسته‌جمعی در شهرها وجود داشت جوانان هیچگاه قلیان را وسیله تفریح نمی دانستند .

میرآقایی خاطرنشان کرد : یک جوان از روی بیکاری و نبود فضای مناسب برای خوشگذرانی و تفریح ناچار می شود که به قهوه خانه ها و کافی شاپ ها برود و با کشیدن قلیان در کنار دوستان لحظه های زندگی خود را بگذراند به تصور آنکه خوشبخت ترین انسان روی زمین است.

وی عدم وجود قوانین باز دارنده را از دیگر عوامل در این زمینه برشمرد و افزود : قوانین حقوقی و جزایی بازدارنده ای نیز در این خصوص تدوین نشده و هر فردی با هر سنی می تواند در مکان های عمومی قلیان بکشد و هیچگونه ممنوعیتی در این زمینه وجود ندارد در حالی که در برخی کشورها قوانین سختگیرانه ای در این زمینه وجود دارد .

وی با اشاره به اینکه در میان اقشار جامعه قبح استعمال دخانیات به خصوص در میان جوانان و حتی بانوان شکسته شده است ، تصریح کرد : متاسفانه جامعه در مسیر درست خود حرکت نمی کند و بسیاری از ناهنجاری ها به هنجار تبدیل شده و خطر همه گیر شدن آن به شدت جامعه را تهدید می کند.

قلیانسراهای اطراف مراکز فرهنگی و ورزشی تعطیل شوند

فرماندار ویژه تنکابن نیز پس از طرح این موضوع در آخرین جلسه شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر شهرستان ، به مسئولان مربوطه دستور داد تا هرچه سریعتر نسبت به تعطیلی قلیانسراهای اطراف مراکز فرهنگی و ورزشی اقدام کنند .

سید امیر حسینی جو در این زمینه هشدار داد که در صورت کوتاهی دستگاه های مربوطه حتما با مدیران خاطی برخورد خواهد شد.

وی با اشاره به فعالیت 15 هزار ورزشکار شناسنامه دار در شهرستان تنکابن، اظهار داشت : باید تلاش کنیم تا هر یک از این ورزشکاران دو نفر را از دام اعتیاد خارج کنند نه اینکه با اقدامات اشتباه آنها را به تباهی سوق دهیم.

وی خاطرنشان کرد : برخی افراد برای کسب درآمد بیشتر دست به هر کاری می زنند و حتی به نوجوانان و جوانان نیز رحم نمی کنند و باید جلوی فعالیت این افراد گرفته شد تا بیش از این برای جامعه مشکل ساز نشوند.

به گفته فرماندار ویژه شهرستان تنکابن ، وقتی یک مرغداری راه اندازی می شود به منظور مراقبت از تولیدات تا شعاع چند صد متر در اطراف آن کسی حق احداث واحد مسکونی را ندارد اما در کنار مراکز فرهنگی که بسیار حساس هستند مراکز ضد فرهنگی ایجاد می شود و آسیب های جدی به جامعه وارد می سازد.  

وی یادآور شد : دستگاه های اجرایی باید در حوزه های فرهنگی و اجتماعی بیشتر ورود پیدا کنند تا جامعه با مشکلات کمتری در این زمینه مواجه شود.

شهرستان 170 هزار نفری تنکابن در غرب مازندران واقع است.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

چالش های مدارس رسالت آموزش را از بین می برد؟

هفته ای به نام و کام دولت/از روبان چند متر آسفالت تا دربی دولتی

ساماندهی دماوند در انتظار تصویب طرح جامع مدیریت

ترویج کاشت درخت «پالونیا »در شمال کشور فرصت یا تهدید

جولان قلیان در گردشگاه‌ها

کمبود مراکز تفریحی و نگرانی بابت افزایش قلیان سراها در تنکابن

مرید پروری برخی مداحان به انحراف کشاندن عزاداری است

مشاهده رد پای نینجاهای چینی در حوالی تالاب میانکاله

گردشگری مزرعه؛ در گیرودار "شعار و عمل" مسئولان مازندران

مازندران؛ 170 روز پس از بحران/ حال سیمرغ خوب است اما بابل را دریابید

رامسر، رنگین کمان زیبایی های شمال ایران

مازندران سیاهپوش شد/ آیین هایی که جان می بخشد

طلاق عاطفی چیست؟

زندانی در قلب شهر

شماره 41 مجله «ایران‌مهر» منتشر شد

جشن خرمن؛ آیین شکرگزاری در مازندران

روبان ساماندهی "غول زباله" در مازندران چه زمانی بریده می‌شود؟

1000 تن انجیر گلوگاه در حسرت صنایع تبدیلی

جنگل دالخانی، دالان سبز بهشت در رامسر

اسلام بر پایه توحید، نبوت و معاد است

زن‌ها زودتر افسرده می‌شوند یا مردان؟

مهارت افزایی، بایسته رونق تولید

سنگینی آفت خانه باغ‌های غیربومیان بر باغداری مازندران

حضرت علی (ع) در فرهنگ مردم مازندران

کوه‌های کثیف قد می‌کشند/دعوای زرگری مسئولان؛ فاجعه ای در راه است

مدیریت پسا بحران، 5 ماه بعد از سیلاب فروردین 98

طلایی که "خاک" شد!

آشنایی مسجد محدثین یا جمکران ثانی در بابل

خام‌فروشی آفت محصولات کشاورزی مازندران

مسجدی که خانه بچه ها شد/ پنجشنبه‌های دوست داشتنی آخر ماه پل سفید

شوخی های چند وجهی مردان مخرب رابطه زناشویی

چگونه دین و مذهب بر سلامت روان تاثیر می گذارد؟

واحدهای پذیرایی ناهمگون؛ زخم التیام‌ناپذیر جاده‌های کوهستانی مازندران

بقایای معماری اصفهان و کاشی های هفت رنگ صفوی در باغ عباس آباد

نقش باورهای دینی در سلامت روانی افراد

"کُدیر" روستایی تاریخی در دامنه های البرز

سرزمینی گران بها در مازندران

کشت دوم برنج آری یا خیر؟

ظرفیت های صنایع غذایی در مازندران مغفول ماند

اجاره ها بر مدار « میلی متر و سانتی متر»/20 درصدخانه ها خالی است

آتش زدن کاه و کلش؛ رسمی که ماندگار شد

آلیمالات، الماس سبز گردشگری میان جنگل‌های مازندران

آبگرفتکی گریبان گیر مردم فوتم علیا/ رنج 12 ساله حل خواهد شد؟

باغ‌های مرکبات مازندران در معرض هجوم مگس مدیترانه‌ای

تصویر سیاه از نابسامانی زباله های عفونی/ دردی که بی درمان است

آبگرفتگی مزارع در تابستان/ تخریب کانال 200 ساله

نگاهی به آئین های نوروزی در غرب مازندران

بوم گردی مازندران نامش را یدک می کشد؟!

نابودی سرمایه ملی به چه قیمتی؟

پیامدهای ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی در یونسکو